| Happy Life's profile->*BeAniE*<-PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
January 10 BBA 3th Camp... กกโพธิ์วังกำ>> อีปุ่มครองเมือง ค่ายเป้นอะไรที่เหนือคำบรรยาย....เราในฐานะคนทำค่ายรู้สึกดีใจ(ถึงแม่จะไม่ค่อยได้ทำอะไรเลยนะเนี่ย)
เราเคยวาดภาพค่ายไว้ว่ามันคงเป้นงานหนัก ต้องอยู่แบบอดยาก(สู้ชีวิต) แต่สิ่งที่เราได้ประสบนั้นมันเกินกว่า....
มันไม่ได้มีความยากแค้นอย่างที่เราคิด แต่มันกลับมีความอบอุ่นภายใต้สภาพอันหนาวเหน็บของอากาศและน้ำในห้องน้ำ
(ตัวแข็งตายไปเลย) แสงแดดก็เป็นใจทำเอากลางวันก็ร้อนน่าดูเหมือนกัน รอยยิ้มของน้องๆ ของพ่อแม่ ของชาวบ้านทุกคน
ทำให้เรามีกำลังใจ และทำให้จิตใจเราสบายเหลือเกิน การมาค่ายมันเหมือนมาอีกโลใบหนึง่ซึ่งหลุดพ้นออกจากวังวนความคิด
ที่พวกเราต้องพบเจอในกรุงเทพฯ ช่างสบายใจ... คนที่นี่มีน้ำใจหลายๆๆ
วันแรกนั่งรถมาไม่ได้หลับเลย... มันแต่ดูเดียว..มุขตุ๊กแกนี่มันฮา...(พอดีตื่นมาทันมุขสุดท้าย)ไปถึงเลยก็เร็วเยี่ยงตั้งเป้าไว้ 6โมง แต่ไปถึงตั้งแต่ ตี 5
อู้แล้วอู้อีกก็ไม่พอ อะไรกันนี้.. เลยจอดรถรอให้ออกไปสัมผัสความหนาวกัน. พระเจ้าตัดขั้วหัวใจกันไปเลย ล่อไป 5 องสาก็ตายเดะ
นี่ขนาดวันแรกนะ มีพวกเราไปยืนกระโดดๆกันอยู่หน้ารถ เหมือนกุ้งเต้นใส่เสื้อกันหนาวก็ไม่ได้หนาว มันช่าวใจกล้าเหลือเกิน
จนในที่สุดพวกเราก็ได้เขาไปสัมพันชาวบ้านโดยไปแย่งกองไฟเขามา แล้วเอาตูดไปส่ายๆ เพื่อความอบอุ่น... เพิ่งค้นพบว่าตูดเป็นจุดอ่อนของความหนาวเหมือนกัน
(อ๋อ ปกตินั่งทับมันอยู่นี่เอง) แล้วก็มุ่งหน้าสู้กกโพธิ์... ไปถึงประมาณ 6 โมงเช้า มีครูมารอรับ อากาศก็อบอุ่นขึ้นมาหน่อย แดดเริ่มออก
เอากระเป๋าใส้รส แล้วพวกเราก็ออกเดินเท้า 5 กิโลไปยังตัวหมู่บ้าน โดยมีอิกบอกอยุ่ตลอดทางด้วยคำเดิมว่า "จะถึงแล้ว อีกนิดเดียว" ทุกๆระยะ 100 เมตร...
การเดินทางครั้งนี้เหมือนทีมฟุตบอล มีทั้งกองหน้า กองกลาง และกองหลัง ... แต่แปลกที่ระยะห่างระหว่าง 3 ช่วงนั้นมันชั่งมากมาย++
เราอยู่กองกลางมาตลอด..โดยมาตีตื้นตอนหลังกัยหลิงกี้ เท็คทีมนำมาเป้นกองหน้า (หอบโคตร ไม่รู้จะวิ่งทำไม) ท้องมันก็เริ่มร้องโหยหาอาหาร
ได้รู้ว่ามีโจ๊กรออยู่นั้นชั่งดีมากมาย แต่พอได้กลิ่นยิ่งดีกว่า ... แล้วตอนได้กินมันชั่งสวรรค์สุดยอด ชาวบ้านที่นี่ชั่งมีฝีมือในการทำอาหาร(หรือว่าเราหิว)
กินไปสอง แต่ก็ยับยั้งไว้ต่อเที่ยง.. มีข้าวเหนียวกับส้มตำปลาร้า(ครัง้แรกในชีวิต) **แซ่บหลายๆน้อ**
พวกเราก็ได้เริ่มทำงานหลังจากที่ท้องอิ่ม... ต้องบริหาร กินเข้าไปซะเยอะ ก็ดีได้เริ่มงานวันแรกด้วยการสร้าง++ ขุดๆ ขนๆ ดินตรงพื้นที่ๆจะขยายโรงอาหาร
เป้นวันแรกที่เราได้โชว์ความถึกของหญิง BBA แต่จริงๆแล้วก็แบบเราซะมากกว่า ขุดจนแขนล้า... แต่ที่ชอบที่สุดคือการที่ได้เอาอีกเสาบ้านั่นออก +
คือมันมี///เสา////ที่ต้องทำลายอบู่ 2 ต้น แล้วมันก็แกะกะลูกตาเรามากเลย พยายามจะรูด แล้วรูดอีก เอ้ยขย่มแล้ว ขย่มอีกมันก็ไม่ลง จนขุดดินรุดหน้าไปมาก
รอบเสาไม่มีดินแล้ว เราก็เลยพยายามอีก... คราวนี้ความพยายามเป้นผล " เสามันโยกมากแล้ว" กรูก็โยกไปมาจน..............................
พื้นปูนที่อยู่ข้างๆ ++แตก++... 555
To be Continue ( have to go to class) Comments (3)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://realbestgirl.spaces.live.com/blog/cns!D13C6D0294DE76A!445.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
